Blog

Neurolog tłumaczy:

Do konsultacji neurologicznej powinny skłonić między innymi:

• problemy z chodzeniem lub utrzymaniem równowagi,
• potykanie się, przewracanie lub chodzenie „jak po alkoholu",
• ciągnięcie jednej lub kilku łap,
• niedowład albo nagłą utratę możliwości chodzenia,
• ból kręgosłupa lub szyi,
• trudności ze wstawaniem,
• przechylanie głowy,
• chodzenie w kółko,
• nietypowe ruchy gałek ocznych,oczopląs
• zaburzenia świadomości lub nagłe zmiany zachowania,
• drgawki lub powtarzające się napady,
• nagłą utratę wzroku,
• problemy z oddawaniem moczu lub kału, szczególnie jeśli pojawiają się razem z zaburzeniami ruchu.

Kiedy nie czekać?

Jeżeli objawy pojawiły się nagle i są nasilone - na przykład pies nagle przestał chodzić, ma powtarzające się napady drgawkowe, jest nieprzytomny albo jego stan szybko się pogarsza - potrzebna jest pilna ocena lekarsko-weterynaryjna.

Czy każdy pies z problemem z chodzeniem potrzebuje neurologa?

Nie.

Podobne objawy mogą występować zarówno w chorobach neurologicznych, jak i ortopedycznych. Zadaniem lekarza jest przede wszystkim ustalenie, gdzie znajduje się problem - w mózgu, rdzeniu kręgowym, nerwach, mięśniach czy układzie kostno-stawowym.

Dlatego badanie neurologiczne jest tak ważnym elementem konsultacji.

Co robi neurolog podczas wizyty?

Najpierw rozmawia z opiekunem i zbiera dokładny wywiad. Następnie obserwuje psa w ruchu i wykonuje badanie neurologiczne, oceniając między innymi reakcje posturalne, odruchy, nerwy czaszkowe, czucie oraz obecność bólu.

Dopiero na podstawie tych informacji można zdecydować, jakie badania będą potrzebne - na przykład badania krwi, RTG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny czy badanie płynu mózgowo-rdzeniowego.

Najważniejsze: neurologia nie zaczyna się od rezonansu. Zaczyna się od dokładnego badania pacjenta.